Buyrun..........!

Bilmek istiyorsan beni, dinle kendini...

Dinlersen bilirsin, içimden geçenleri. Ben senim, sen de bensin belki.

Yanar içim su gülüþüne,
Bir tebessüm et söneyim..
Hava buz kýraðý, deli, bozuk,
Terkedilmez nöbetim...

Sevdan ince ince iþliyor yüreðime. Farkýna bile varamadým, ne zaman aldýn beni benden. Caným yanýyor her canýn yandýðýnda..

Senin yanýmda olmadýðýn anlarda, boþ duvarlara bakýp yüzünü görüyorum sanki. Sesini duyduðumda, ýssýzlýðýndan kurtuluyor ruhum..

Aldýðým her solukta seni düþünüyorum. Gözlerimi her kapattýðýmda gözlerin geliyor gözlerimin önüne..

Senden kaçmak istiyorum bazen, ama adýmlarým geri geri dönüyorlar sana doðru.

Hayata gülümserken bir yandan, içimdeki çocuk avazý çýktýðýnca baðýrýyor. Yüreðim sorular soruyor aklýma. Yanýtsýz sorular...

Kendim olmayaný oynamaktan ne zamandýr, tükendi gücüm sana. Artýk oynamýyorum, kendime dönüyorum..

Nicedir sarhoþluðum,
Ayamam, anlayamam..
Ödenir bedeli aþkýn...
Acýma kederime,
Sonuma sebep olur ama gel,
Yüreðime sor...

Artýk gözlerinin içine bakarak "Git" diyemem sana.. Yok ki buna cesaretim..

Gözyaþlarýmý içime akýtýp, gülümseyemem sana, dökülürler gözlerimden, tutamam ki..

Ya sen? Anlamaz mýsýn yine? Hissetmez misin içimden geçenleri? Ýnanýr mýsýn dilimden dökülenlere?

Yüreðim aþýlmaz bir dað gibi dikiliyor karþýma. "Dinlemelisin beni" diyor. "Bu kez dinlemelisin!!"

Ben duymamaya çalýþtýkça da, çýðlýða dönüþüyor sesi.

Baþladýðým yerde duruyorum hala..

Artýk teslim ettim sevdana yüreðimi, istesem de gidemiyorum..

Ve yine düðümleniyor kelimelerim sana, dillendiremiyorum...

Kal yanýmda, uðrunda deliriyorum..
Kal yanýmda...

Kelimeler yetmiyor anlatmaya,
Korkuyorum..
Sözlerimi gözlerime bak anla,
Söylüyorum...

Bilmek istiyorsan seni ne kadar sevdiðimi, bak ve gör gözlerimdeki seni...

Masal bitti Ve artýk son adýmý atýyorum ilk adýma inat...

Her gün bulup bulup seni kaybetmekten sýkýldým. Dayanmak zor, Ýçim her akþam ayný acýyor. "HER GÜN" yeni bir gün sandýðým zaman, hep ayný hisleri yaþatýyorsun bana. Üstünde o kadar sewimsiz bir tawrý warki, renkleri bile yakýþmýyor ruhuna. Ruhun bile eskisi gibi deðil sesindeki o farklý soðukluðu duyup üþümemek elde deðil....Son zamanlarda öyle bir ewrim geçirdin ki, seni sana benzetemez oldum. Gözlerinin içine baktýkça uzaklaþýyorsun her lafýnda ise biraz daha da acýmasýz oluyorsun. Ben bütün sewimliliðimi üstüme giymeye çalýþtýkça sen bir zamanlar pamuk ama þimdi taþ gibi ellerini üstüme sawurup yýrtýyorsun bütün hareketlerimi. Sürekli tekrarlýyor zaman kendini. Þimdi seni silmek içinn kötü anýlara ihtiyacým var. Umudumu, hayallerimi kendi ellerimle öldürüyorum umudum gözlerime bakýyor üzgün we çaresiz. Son nefesini weren bir minik kuþ gibi ne olur ölmesem diyor. Gözyaþlarým kalbim buna isyan ediyor. Naslýl dayanacaðým bütün olanlara. Yine de tükenmiyor hislerim, susmuyor yüreðim... Wazgeçemiyorum sewgimden..aþkýmdan..özlemleri mden. Ben sana tutkundum bakýþlarýna öfkene ruhuna hep sana tutkundum..Izlerdim seni uzaktan uzaða... Damarlarýmda dolaþan sewgine beni içten içe bitiren aþkýna tutkundum... Dipsiz karanlik gecelerde sana söylediðim þarkýlar sana yazdýðým þiirler hep seni anlatan hayaller we sana çýkan yollar sana baðlanan umutlar..Herþey sen; Düþlerim acýlarým sevgim ellerim vücudum hepsi sen Gittiðim yerlerde baktýðým gözlerde hep seni görüdüm..Sen olmustum ben tamamen... Sana ne anlatayim? içimdeki acýyýmý? Kalbimdeki yarayýmý? Yokluðunda akýttýðým gözyaþlarýmý mý? Söyle sana ne anlatayim? Ama, her geliþimde bir kez daha gönderdiðin oldum... Ýnanamadýðýn, üzerinden atlayamadýðýn korkularýn oldum... Aðladýðýn, baðýrdýðýn ya da sustuðun isyanlarýn oldum. Yüreðinde olmak isterken yüreðine sýðýnan bir aný oldum... Haketmediklerim, artýk yeter!!! herþeyin olmak isterken belki de hiçbir þeyin oldum... Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum? Aþkýmý buzdaðlarýna çarparak gidiyorum gözlerini kalbime gömerek gidiyorum.

Masal bitti Ve artýk son adýmý atýyorum ilk adýma inat.

Çengelli bir iðne taþýyorum bugünlerde kalbimde...Hani ucu, girdiði kilit yerinden biraz kýsa olur da,

ikide bir de acýlýr ve hiç kapanmaz ya?

iþte ondan...Sivri ve kýmýldadýkça kalbe batan,benliði hareket ettiren cinsten...

Hiçbir yere atamýyor, yok sayamýyorum. Çengelli bir iðne gibi iðnelendi kalbime ve ben bu delik kalple yaþýyorum sanki...

Delik kalbimin, yüreðimin en ücra köþelerine kadar hissediyorum boþluðu, yokluðu...

Ayný uykuyu uyumak istiyorum aslýnda onunla... Ayný anda ayný yatakta beraber uyumak deðil kastettiðim.

Ayrý coðrafyalarda da olsak, ayrý mekanlarda da bulunsak ayný uykuyu uyumak, ayný rüyayý görmek...

Göz bebekleriyle, beynin arasýnda gidip gelmek, kalbindeki uykuya dalmak istiyorum.

Ve uyandýðýmda keþke gerçek olsa diyorum...Bana býraktýðý aþk gibi yarým yaþýyorum þu günlerde herþeyi...

Baþlayýp da bitiremediðim yazýlarým, sonuna kadar gelip de okuyamadýðým kitaplarým, dalgýn dalgýn yürüdügüm yollarým,

son kelimesini bir türlü söylemediðim cümlelerim var. Her þeyi aþkýmýz gibi paramparça yaþýyorum. Sanki bütün dünyam, dudaðýmdaki yarým bir öpücüðün tadýnda artýk...Saçmalýyorum, saçma sapan cevaplar veriyorum.

Acý veren o gerçeði, kimselerle paylaþmadýkça da sevdiklerim korkuyor benden.

Duvar oluyorum bir anda...Aþamadýðým, kimselerin aþmasýna izin vermediðim bir duvar!

Ne onu yaþabiliyorum, ne de sevdiklerimle mutlu olabiliyorum.Hiçbir çözümü olmayan matematik problemi gibi, cevabý olmayan bir soru gibi beynimi kemiren acýtýcý bir duygu bu...Acý çektikçe mi yazý yazýyorum, yazdýkça mý acý çekiyorum bilmiyorum.Bunca acýya raðmen hala niye mi seviyorum?

O gidince yalnýz kalmayacaðýmý biliyorum, ama onsuz kalabalýklardan

daha büyük bir yalnýzlýk olamayacaðýnýn da farkýndayým...

Bugün tarif edilmez duygularýn duraðý olmuþ yüreðim..Hangi yana baksam hüzün,hangi þarkýya dokunsam aðlamaklý...

Gözlerimde siyaha çalan bir perde..Bakýþlarým boþluðun koynunda, dualara çevirmiþ gözbebeklerini..

Hangi sayfayý okþasam,içinde senden kalan zehirli zakkum kokusu..

Acýmasýn diye baðrým,býrakýyorum masanýn üzerine sayfalarý..Senin gül desenli hayallerimi yok sayýp býraktýðýn gibi..Adýný koyamadýðým duygularýmý ömür beþiðinde sallarken uyusun diye,farkýnda olmadan kendi uykularýmý haram etmiþim gecelere..

Dilsiz bestelerin koynunda , hecelere sarýlmaya çalýþýrken, cümleleri bitirmiþim ben,tüketmiþim bütün virgülleri..

Noktalama iþareti olmayan suskunluktur payýma düþen..

Sesimin rengini unuttum ben senden sonra..Kalemimi tutmayan parmaklarýmýn titrek dokunuþlarýnda sakladým teninin izini..Ýzin kaybolmasýn diye dokunmam artýk hiçbir yere..

Unutma yar,yok sayma sakýn dünlerimizi..Küstürme maziden kalan düþlerimizi..

Unutursan,yokluða düþerim,
Unutursan,kan kusar gecelerim..

Aðlatma ne olur..!
Aðlatma seni sakladýðým suskunluðumun cümlelerini..!