Kara kabus yine akşam yemeğinde bizde. Karanlıkta,soğukta belki ama sessiz we uzakta. Yağmur mutsuz, ay acı içinde. Ağlıyorum belki ama yanlızlıkta çok çoook uzakta...
KARANLIK,dehşet vericidir.Ama korkuttuğu için değil,olanları sakince ve tek başına düşünme olanağı sunduğu için...
Eğer hayatım kiralıksa,satı almak için uğaşmam.Çünkü içinde işe yarar hiçbişi yokk...
Karanlıkta BİLE,soğukta,gece ıssız çığlıklarda,canımı yakan acıda...YALANSIN DÜNYA!
You are so dark.You are so cold.You are secret and strange.
I WANT TO YOU!Because,i'm very tired...
Karanlık şart koşmuş yanlızlığı bana.Aynama baktım yine kimse yok.bi kız sadece ve bir kaç su damlası...dökülür yere kırmızı kan soğukta! kimin umrunda..??
Rüzgar alır götürür beni sonsuz karanlığa.Canım yanar çığlıklarla.Ama hiç acı yok!Üzmez beni ağlamak?alışmış bedenim sonuçta!
Bir damla göz yaşı denizde kaybolur,unuturum ben herşeyi,acı çekmemi??Ah kimin umrumda!Sadece kendimi istiorum ben.yanmaz yüreğim bu şekilde....
bi insan düşün yağmurda ıslanan bi kadın düşün sabahlara kadar ağlayan birini düşün sana yakın olmayan bi beden düşün sessiz... bi kalp düşün sensiz!!!!
rüzgarı düşün soğukta?? ışığı düşün ağlayınca??? kaderi düşün, yaptıklarını sonra??git ve ağla...!!!
düşündüm...
cehennemde ruhumun yanmasımı dünyada bedeniminmi??
hep karanlık bir son bir öncesi olmadığı gibi bir sonrası da yok siyah-beyaz,ölüm-yaşam arada bir çizgi yok yaşadığım her gün ölüyorum öldüğüm her gün ise gerçekten yaşadığımı hiç bir şey hissetmediğimi gecenin koyuluğunda huzur bulduğumu farkediyorum
|